31 خرداد 1387 ساعت 2:37 PM

یکی بود یکی نبود (بیر گون واریدی بیر گون یوخیدی)
لب این آب کبود (ماوی سویون قیراغیندا)
گل سرخی روییده بود (بیر گول بیتمیشدی)
درشت ، (ایری)
زیبا ،(گوزل)
پر پر. (دولی یاپراق)
باد آمد (بیر یل اسدی)
باران آمد (یاغیش یاغدی)
بوران شد (بوران اولدی)
توفان شد (طوفان اولدی)
گل سرخ از جا کنده شد (قوپدی قیزیل مخملی گول)
گلبرگهاش پراکنده شد. (یاپراقلاری داغین داغین)
کجا رفتند؟ (هارا گئتیلر؟)
چه شدند؟ (نجه الدولار؟)
مرده اند ، زنده اند؟ (اولو لر می؟ دیری لر می؟)
کس نمی داند (کیمسه بیلمز)
آه چه گل سرخ زیبایی بود (آه نه گوزل مخملی گول)
امروز نه سالگرد مرگ صمده نه سالگرد تولدش. فقط دل من هواشو کرده. ای کاش امروز میرفتم امامیه. دلم برای غریبی و تک افتادگیه مزارش تنگ شده. ای کاش امروز میرفتم با یه شاخه گل سرخ. مثل همیشه
ای کاش امروز میرفتم...








